Brandhoppa’s Blog

Er zijn veel verschillende manieren om de tijd te doden wanneer je moet wachten op de trein.
Je kan een krant lezen, iets kleins eten, je vriend(in) bellen of de zoveelste Sudoku oplossen. Het kan allemaal maar ze zijn allen bijna even saai. Dus zit er niks anders op dan hopen dat die trein er zo snel mogelijk aan komt tsjokken.

Tot er dit gebeurt…

Dit is een prachtig staaltje ‘flash mobbing’ georganiseerd door T-Mobile in het Londense Liverpool Street Station.
Een flash mob is een groep van mensen die op een vooraf afgesproken moment komen opdagen op een bepaalde plaats om er allemaal dezelfde ongebruikelijke  handeling uit te voeren en na een paar minuten allemaal weer verdwijnen.
Dit is een trend die nog maar enkele jaren oud is (de eerste officieel erkende flash mob was in 2003 in Manhattan, New York). Om aan deelnemers te komen wordt in 99% van de gevallen internet gebruikt om het gerucht te verspreiden en daarna gaat het meer van ‘spread the word’ via sms en mond- tot -mondreclame.

Saatchi & Saatchi UK heeft dit fenomeen ook opgemerkt en zo haar eigen versie van een flash mob gemaakt in opdracht van T-Mobile. Zij brachten de ± 400 dansers bij mekaar die onder de deskundige begeleiding van een choreograaf de hele dans in mekaar flansten. 10 Verborgen camera’s filmden het spektakel en brachten vooral ook goed de reacties van de voorbijgangers in beeld die van verbazing zowaar even niet meer aan hun trein dachten.
En dat tijdens het spitsuur!

Ter lancering van T-Mobile’s nieuwe brand positioning campagne ‘Life’s for Sharing’ werd dit filmpje in een commercial gegoten van maar liefst drie minuten die exclusief als enige reclame tijdens de pauze van Celebrity Big Brother op Channel 4 de ether werd ingestuurd.

Het zal dus absoluut geen goedkope campagnestart zijn voor T-Mobile want alleen al qua media-buying kan dit serieus tellen! En dan spreken we nog niet van de productiekost van de hele commercial: 400 dansers, choreografie, cameramensen, regie, repetitieruimte, de rechten op alle liedjes die gebruikt worden,…
En dit is nog maar de start.

De campagne wordt ook op een 360° communicatieniveau gevoerd.
(360° marketing = geintegreerde marketing + gebruik van web 2.0)
Zo hebben ze bijvoorbeeld een eigen YouTubepagina aangemaakt waarop je verschillende filmpjes kan terugvinden gaande van de making-off tot de reacties van de omstaanders nadien en je kan deze beoordelen. Je kan er leren hoe je de hele dans zelf kan doen en als je hem eenmaal onder de knie hebt kan je je eigen dans uploaden vanaf 1 februari.

rating + participating + watching + buzzing + user generated content= web 2.0  → Life’s for Sharing

Is het je trouwens opgevallen hoeveel voorbijgangers spontaan mensen beginnen opbellen om hun mee te laten delen in het plezier en de verrassing van het moment. Van ‘sharen’ gesproken.
Goed ook van de dansers dat ze de omstaanders zoveel mogelijk betrekken in de dans, het draait ten slotte om dat delen met mekaar, delen in de vreugde en frivoliteit.
Ik denk dat T-Mobile hier een heel sterk idee vastheeft (Dat moet ook wel voor de global positioning van je merk)
en ik hoop dat we op deze manier nog veel van hen gaan horen. Met deze actie hebben ze in ieder geval bij heel veel mensen goodwill gecreëerd en ik ben ervan overtuigd dat er nog veel meer hen zullen volgen.

De actie is ingeslagen als een bom in Engeland en het videofragment wordt overal afgespeeld. In winkelstraten en metrostations is er geen videoscherm te vinden waarop het nog niet verschenen is, het lijkt een echte hype te worden.
Logisch ook → Everybody wants to feel good. En dat doet het wel met je. Toen ik het voor het eerst zag verscheen er spontaan een glimlach op mijn gezicht en zelfs nu, na het een stuk of 6 keer gezien te hebben blijf ik er een goed gevoel bij hebben.

Goed nieuws dus voor T-Mobile dat hier zonder twijfel zal op gehoopt hebben.

Dit is de making-off. Let op de reacties van de mensen wanneer ze de dansers zien. Sommigen beginnen mee te dansen, anderen grijpen naar hun gsm om voort te vertellen wat ze aan het meemaken zijn en nog anderen filmen spontaan het hele gebeuren.

Als extra geef ik jullie nog wat links naar videofragmenten van enkele beroemde flash mobs.

1) Een vingervuurgevecht in de Tate Modern (wereldberoemd kunstmuseum aan de Londense rivier Thames) en eentje in een Pools winkelcentrum.
2) Bevroren in Parijs
3) Bevroren in New York
4) En in hetzelfde Liverpool Street Station van de T-mobile dance: de ‘silent Ipod dance‘.
5) Een piratengevecht op een universiteit (let vooral ook op het schoolhoofd dat de gemoederen tot bedaren wil brengen via de luidsprekers)
6) Een ‘leg eens een ei’ flash mob in Singapore (commercial)
7) Flash mobbers met een vreemde religie: Hail to the fountain!
8 ) Flash mobbers die dominosteentje spelen. Best een leuk effect, alleen jammer dat er niet meer deelnemers waren.
9) Nog een hele leuke: Een flash mob kussengevecht in San Fransisco
10) Of als je altijd al eens in je onderbroek de metro wou nemen kan je hier misschien ideetjes opdoen.
… En zo zou ik nog wel eventjes kunnen doorgaan…

Credits: Bedankt Bert om mij te wijzen op deze actie.