Gearchiveerd onder: marketing, Uncategorized | Tags: Her only child, M&M's, Making friends with M&M's, Mama is boos, Mars, red, the italian job, tv, VijfTV, VT4, yellow

Ik zat net te kijken naar ‘The Italian Job‘ op VT4 en op het einde, 3 minuten voor de aftiteling, word ik brutaal uit het verhaal weggerukt door een billboard van enkele seconden voor M&M’s.
Ik krijg de twee welbekende M&M’s te zien die altijd de hoofdrol spelen in de commercials voor het snoepgoed en deze keer zijn ze gecast als medewerker in de regiekamer van VT4.
Blijkt dat ze iets te vroeg de film stopgezet hebben maar met het schaamrood op de wangen zetten ze snel hun fout recht en de film gaat weer verder.
Het enige goede aan deze commerciële minibreak vind ik het schaamrood.
Ik vind het behoorlijk irritant dat net voor het einde van de film twee snoepjes even alle aandacht komen opeisen.
Hierdoor wordt de sfeer van de film helemaal gebroken en dat is nooit aangenaam, ook niet wanneer de belangrijkste actie al achter de rug is en er duidelijk een happy end zit aan te komen. De magie van het verhaal is hierdoor helemaal weg.
Wacht gewoon tot na de film om in het reclameblok je boodschap op te dringen aan de zeldzame consument die nog niet weggezapt was net na de film.
Wanneer je vanuit de ogen van de adverteerder kijkt zie je natuurlijk ook de voordelen.
Tijdens de film zonder enige waarschuwing vooraf je twee uithangborden de huiskamer in katapulteren, dat heeft iedereen zeker gezien. De aandacht bij de consument is zeer groot en dus het ideale moment om je boodschap te verkondigen.
Ik zei het daarnet al: “…de zeldzame consument die nog niet weggezapt was net na de film.“. Logisch dus dat ze hun boodschap nog voor het begin van de reclame de wereld willen insturen, zo hebben ze nog eenieders onverdeelde aandacht.
Zo’n film is ook de perfecte gelegenheid voor Mars (het moederbedrijf van M&M’s) om hun product te promoten als dé versnapering bij uitstek tijdens een film. Ze doen dit trouwens al jaren zowel in de cinema als op tv maar tot op heden telkens netjes tijdens de reclameblokken en vaak als inleidende commercial op de advertenties die gaan volgen.
Net na de aftiteling van de film werd het reclameblok ingeleid door een andere billboard van een paar seconden waarin de slogan werd vermeld.
‘Makin’ friends with M&M’s!‘
M&M maakt anderen misschien tot vriend op deze manier maar mij zeker niet.
Begrijp me niet verkeerd want doorgaans vind ik de reclame voor M&M’s best goed. Entertainend, licht verteerbaar en zeker niet storend maar deze keer ligt dat dus anders.

Dit is volgens mij de foute manier om de aandacht te vestigen op je product.
Wat als binnenkort iedereen zomaar zijn boodschap op elk mogelijk moment doorheen de film kan adverteren?
Waar is nog het plezier van het meeleven met een verhaal in een film als je elk moment een mini-onderbreking mag verwachten die je helemaal uit je concentratie haalt? VT4 heeft zo al de reputatie een hypercommerciële zender te zijn (waar overigens niets mis mee is) maar laat de reclame voor tijdens de daarvoor voorziene commerciële blokken alsjeblieft.
Wat mij betreft is dit geen goede evolutie en ik hoop dat deze manier van adverteren snel tot het verleden behoort.
Voor mij is de programmatijd tussen de reclameblokken in nog altijd een heilig huisje dat je niet onnodig moet gaan intrappen. Als je dan toch je product in de kijker wil plaatsen tijdens een programma doe dit dan in de vorm van product placement, in-script advertising of zelfs door middel van branded entertainment maar liever niet op deze manier M&M.
Extra: Net hetzelfde gebeurde vandaag ook op VijfTV op het einde van de film ‘Her Only Child‘ en weer op VT4 bij ‘Mama Is Boos‘ . De onderbreking door de twee M&M’s werd echter vlak voor de aftiteling geplaatst waardoor het verhaal van de film niet gestoord werd. Niet zo vervelend dus als bij ‘The Italian Job’. Op deze manier stoort het me niet zo erg, de film is tenslotte afgelopen op de aftiteling na. Alleen is het leuker als je nog even kan nagenieten van de film zonder onmiddelijk weer de realiteit ingezogen te worden.
Gearchiveerd onder: outdoor | Tags: -vertising, asbak met display, ashvertising, ass-vertising, benchvertising, bum-vertising, de één z'n dood is de ander z'n brood, get the best out of your bad habits, Inbev, innovative street communication, Mars, on target, Proximus, roken, rookverbod, selectief doelpubliek, truckvertising

De één z’n dood is de ander z’n brood.
Dit spreekwoord mag je nogal letterlijk nemen wanneer het gaat om ashvertising.
Na o.a. truckvertising, benchvertising, ass-vertising, bum-vertising (je kan het zo gek niet bedenken) is dit de zoveelste vorm van ‘…vertising’.
Adverteerders kunnen vanaf nu ook hun boodschap verkondigen aan rokende werknemers van bedrijven, shoppers, voetbalfans, enz.
Waar deze adverteerders tot op heden al zorgden dat hun boodschap verkondigd werd aan de uitgangen van bijvoorbeeld cinema’s en winkelcentra via de traditionele kanalen is er nu een nieuw medium in het leven geroepen.
Een trendy asbak met een display.
En dan heb ik het niet op asbakken die gewoon ergens op tafel in een café staan met de naam en het logo van een bepaald bier erop. Neen echt speciaal ontworpen asbakken voor het overbrengen van de boodschap. Een boodschap die trouwens 100% on target de wereld kan ingestuurd worden als je doelpubliek rokers beslaat!
En wat de contactfrequentie en contacttijd met het medium betreft zit het ook wel snor: rekening houdend met het feit dat echte rokers meermaals per dag gemiddeld 6,5 minuten naar buiten moeten voor hun dosis nicotine.
De speciale asbak, een Belgische uitvinding nota bene, bestaat uit een videoscherm waarop (sport)nieuws, weersvoorspellingen en natuurlijk de commerciële boodschappen van de adverteerders te zien zijn. De asbak hangt onder het scherm.
Bedrijven die al vroeg op de ashvertising-kar gesprongen zijn (de ‘early adopters‘) zoals Inbev, Mars en Proximus zeggen zeer tevreden te zijn van de huidige resultaten. Ik heb nog nergens resultaten teruggevonden dus ik kan hen hier moeilijk in tegenspreken maar op het lijkt me zeker een sterk medium om een selectief doelpubliek te bereiken. Hoe het ook zij, het potentieel van dit nieuwe medium is enorm. Rokers zijn er overal ter wereld en ook het rookverbod in restaurants, café’s, openbare gebouwen en werkplekken raakt meer en meer ingeburgerd.
Wat de rokers zelf betreft kan ik me niet voorstellen dat deze vorm van entertainment tijdens hun dagelijkse rookpauzes niet welgekomen is. Alleen is het nog maar de vraag of sommige merken zich überhaupt wel willen associëren met roken en alle nare gevolgen ervan. Aan de andere kant is het misschien wel het uitgelezen kanaal om sensibiliseringscampagnes tegen roken op te adverteren, hoewel ik durf te betwijfelen of dit in goede aarde zal vallen bij het rokende doelpubliek. Niemand wil toch geconfronteerd worden met alle nare gevolgen van zijn favoriete verslaving net op het moment dat die deze verslaving aan het onderhouden is?
Ik vind het in ieder geval een erg goed initiatief, niet alleen houdt het het voetpad vrij van rondslingerende peuken, het is ook nog eens entertainend en informatief.
Van mij mag dit snel een vaste waarde worden in ons straatbeeld.